આમ બચપણની કોઈ ગલીએ
આમ બચપણની કોઈ ગલીએ રખડતા હોઈએ
આંખ ખૂલતાં એ જ ખોલીમાં સબડતા હોઈએ
જ્યાં ન હોવું જોઈએ ત્યાં હોઈએ ભરચકપણે
કિન્તુ જ્યાં હોવું ઘટે ત્યાં બસ અછડતા હોઈએ
જાગતાં નઘરોળ જૂઠાણાંને દંડવત્ વંદીએ
સાવ નરવું સત્ય નિંદરમાં બબડતા હોઈએ
દિવસે જગથી ગલત સમજૂતીઓ કરીએ અને-
જાત સાથે એ પછી રાતે ઝઘડતા હોઈએ
બે ગઝલની તુકબંદી ને ચાર જણની વાહ-વાહ
જાતને લેખી કવિ જાતે અકડતા હોઈએ
વેળ વીતી તોય સિદ્ધાંતોનું પકડી પુંછડું
થોપીને જિદ્દ આપણી ઘરને કનડતા હોઈએ..
~ ભગવાન થાવરાણી
મુખવટો પહેરીને ફરતા, દોહરી જિંદગી જીવતા માનવીની કથા અને વ્યથા…
@@
ગઝલ અને અછાંદસ રચના ખૂબ ખૂબ સરસ છે.
ખૂબ સરસ ગઝલ અને બીજા અછાંદસનો સ-રસ અનુવાદ.
અભિનંદન 🌹
વાહ, સરસ ગઝલ, અને વ્યંગ કાવ્ય