હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ ~ અમે રાખમાંથીય

બેઠા   થવાના

અમે   રાખમાંથીય બેઠા   થવાના,
જલાવો  તમે  તોય  જીવી   જવાના.

ભલે જળ  ન  સીંચો  તમે તે છતાંયે,
અમે  ભીંત  ફાડીને  ઊગી  જવાના.

ધખો  તમતમારે  ભલે  સૂર્ય  માફક,
સમંદર ભર્યો  છે, ન  ખૂટી  જવાના.

ચલો  હાથ   સોંપો, ડરો ના લગીરે,
તરી પણ  જવાના ને  તારી જવાના.

અમે જાળ માફક ગગન આખું ઝાલ્યું,
અમે  પંખી  એકે  ન  ચૂકી જવાના!

~ હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

ફિનિક્સ પક્ષી અને ભીંત ફાડીને ઊગતા પીપળાનો સંદર્ભ સરસ રીતે વણાયો છે. બધા જ શેર આત્મવિશ્વાસ અને ખુદ્દારીને વ્યકત કરનારા… અને હકારાત્મકતાથી ભરેલા….

છેલ્લા શેરમાં જરા દ્વિધા છે. પંખીને ફસાવવા જાળ નખાતી હોય છે ! ભલે અહીં પંખી અને આકાશના જુદા સંદર્ભો જુદા જ હોય પણ ‘પંખી’ સાથે ‘જાળ’ શબ્દ વાંચતાં જ એક ચોક્કસ બાબત સાથે મન જોડાઈ જાય !