કમાલ, કમાલ
થૈ ગયો રૂપિયો પણ ગુલાલ, ગુલાલ
ના રહ્યો મસ્તકે રૂમાલ, રૂમાલ!
મેં કમલ સરવરે ઉગાડ્યું તો
કોઈ બોલ્યું-કવિ, કમાલ, કમાલ!
વાણી પાઈ તેં રેઢા પાણામાં
કસબી રે, કીધાં તેં નિહાલ, નિહાલ!
ટપકું શાહીનું થૈ ગયું ઝંઝા
હે કવિ, પેનડી સમાલ, સમાલ!
એ સવાલી ઉપર મહેર હો, ખુદા
થૈ ગયો છે સ્વયં સવાલ, સવાલ!
આખરી એક હો ગઝલ, હો શમન
ને કહે મિર્ઝાજી-કમાલ, કમાલ!
થૈ ગયા ફીણફીણ એવા કે
આપ થૈ ગ્યા, લલિત, પ્રવાલ, પ્રવાલ,
~ લલિત ત્રિવેદી
આહા…. ‘વાણી પાઈ તેં રેઢા પાણીમાં…..’ ‘કવિ પેનડી સમાલ….’
અહો, લલિતજી કમાલ કમાલ…
બન્ને રચના ખૂબ સરસ..
Very nice 👍🌹🙏
શ્રી લલિત ત્રિવેદીની આ બન્ને ગઝલ અભિભૂત કરે એવી છે.બન્નેમાં પારલૌકિક ચિંતન એક એક શેર પર આપણને ગહન વિચારોના ઊંડાણમાં ડૂબકી ખવડાવે છે.આ ગઝલો ઉપલકિયા વાચકો કે ભાવકોને કદાચ સ્પર્શે એવી નથી પણ મરમી માટે તો નર્યો અમૃતસ્રોત છે!વાહ કવિ ખૂબ ખૂબ અભિનંદન.
કમાલ કમાલ,નિહાલ નિહાલ,પ્રવાલ પ્રવાલ,વાહ વાહ બહુ જ સુંદર ગઝલ કવિશ્રી ને અભિનંદન
કવિ શ્રી લલિત ત્રિવેદી ની બન્ને રચનાઓ કાબિલેદાદ.
લલિતભાઈની રચનાઓ ગૂઢવાદ અને ભકિતમય સૌંદર્યથી મોહિત કરે છે.