
હું ને મારી હોડી
ઈચ્છાઓની જાળ, જાળમાં હું ને મારી હોડી
સપનાંઓના સઢ ફુલાવી આ કાંઠેથી છોડી
વચમાં જળની પાળ કાંગરે ચમકે સો-સો છીપ
ખોબે ખોબે ઝલકે મોતી જેમ ગભારે દીપ
અડકું તો ઝાકળ થઈ જળની સાથે જાતી દોડી
ઝલમલ ઝિલમિલ લહેરો તડકો નાચે તાતા થૈ
કયા દેશથી કિરણો આવે ચમકે ક્યાં ક્યાં જઈ
વહેતી જાતી હેમની ધારા ક્ષિતિજને ઝબકોળી
~ સોનલ પરીખ
મનમાં ઉઠતાં તરંગોનું સાક્ષીભાવે દર્શન! આ પણ કેટલું જરૂરી છે! એની પાછળ વહેવાથી કાં સુખમાં કાં દુખમાં સપડાઈ જવાય છે ! વળી એ જ સુખ ક્યારેક દુખ બની જાય અને દુખ પલટાય સુખમાં….. અંતહીન અવસ્થા….. ત્યારે સાક્ષીભાવ જીવનમાં એક નિર્ણાયક પરિબળ બની જાય છે.

ખૂબ સરસ અછાંદસ અભિવ્યક્તિ.
સોનલ પરીખ ની બંને રચના ઓ બહુ જ સરસ,અને આસ્વાદ પણ
ગીત વધારે ગમ્યું. અછાંદસ રચના કદાચ નિબંધ તરીકે વધારે વિકસિત થઈ શકે.
આશાસ્પદ કવિયત્રી. અભિનંદન.