🔆સંજુ વાળા ~ ગોરંભા ઊમટ્યા🔆

જી રે… 
ગોરંભા ઊમટ્યા ઘેઘૂર આભમાં
ઘેરા પડછંદા ડણકે આરંપાર રે
ઊંડે અજવાળાં તબકી-ઝબકી જાગતાં
જાણે ઝીણેરું ઝળકંતી તલવાર રે
ઘેરા પડછંદા ડણકે આરંપાર રે

તપતી માટીએ કીધી કંઈ કંઈ આરદા
ઊંચું ઝાંખે રે જળતળ થઈ’ને સાબદા
વેરી તૂટ્યાં તૂટ્યાં કાંઈ વચનું વાયદા
ક્યાંથી ચડશે ક્યાં ઢળશે ચતરંગ સાયબો
કોઈ અણસારો ઊગે ના લગાર રે
ઘેરા પડછંદા ડણકે આરંપાર રે

કેવા ગઢની કુંવરીયું કોણે નોતરી
અક્ષત-કંકુ લૈ ઊભી જે આગોતરી
દીધી જળના સ્વયંવરની કંકોતરી
કરશે લેખા-જોખા ’ને અક્ષર માંડશે
મોંઘા મૂલે મૂલવાશે મૂશળધાર રે
ઘેરા પડછંદા ડણકે આરંપાર રે

~ સંજુ વાળા

અહીં કેટકેટલા શબ્દો આજના સમયની બહારના લાગે છે! અલબત્ત જૂના અસ્સલ કાઠિયાવાડીને ન સમજાવવા પડે. પણ હવે બોલચાલમાંથી તો આ અદ્રશ્ય ગણાય…..  
ગોરંભા ઘેઘૂર આભમાં ઊમટે…. કાળાં કાળાં વાદળ આભમાં હલ્લો બોલાવે, ઘેરા પડછંદા ડણકે એટલે કે ગડગડાટી બોલે…..  ક્યાંક અજવાળાં તબકે એટલે કે વીજળિયું ચમકે….
આ વાત વરસાદના આગમનને જ લાગુ પડે છે? હા અને ના. મનમાં પણ આ સ્થિતિ સર્જાઈ શકે છે. સર્જાતી હોય છે…. ફરી વાંચશો તો જાતને જોડી શકશો.

તપતી માટીએ…. આ અંતરો પણ વરસાદને અનુલક્ષીને જ દેખાય છે. કાળઝાળ ઉનાળે તપેલી માટી વરસાદને ન ઝંખે તો શું કરે? પણ વરસાદ છેતરી જાય છે. આપણે હમણાં સુધી આવું જ હતું… હવે વરસાદે જરા ખમૈયા કર્યા છે. જોકે કવિના ગીતના આ અંતરામાં વરસાદના કોઈ અણસાર પણ ન ઊગવા માટે ફરિયાદ છે.

અને પછી ફરી ફરીને વરસાદને નોતરા…. વિનવણીઓ….  

કવિનું ભાષાકર્મ અદભૂત કહેવાય એવું. આરપાર શબ્દ આપણે સાંભળ્યો છે પણ ‘આરંપાર’ એક અનોખી અનુભૂતિ આપે છે… ગીતના લયને વેગ આપે છે. એવું જ ‘ઝલકંતી’ કે ‘આરદા’ શબ્દનું. (‘આરદા’ = ઈચ્છા, આરત)

કલ્પનો પહેલા વરસાદ જેવા.

વરસાદને કવિએ ‘ચતરંગ સાહ્યબો’ કહ્યો છે! વળી જુઓ ‘જળના સ્વયંવરની કંકોતરી’

અને મન છલકાઈ જાય.    વાહ કવિ વાહ….

🥀દિનવિશેષ : સંજુ વાળા, હેમંત ધોરડા, નીતિન મહેતા, શિવમ વાવોચી🥀

સર્જક સંજુ વાળા

ગીત : સંજુ વાળા

🔆કાવ્યપ્રકાર રુબાઈ ~ સંજુ વાળા🔆