રિષભ મહેતા : નામ લખે છે

નામ લખે છે ને ભૂંસે છે, એક છબરડાબાજ છોકરી
શું બોલે છે ને ઘૂંટે છે, એક છબરડાબાજ છોકરી

નિજના જાદુથી જ અજાણી, ખુદની ખુશ્બુથી જ અજાણી
અત્તરની શીશી સુંઘે છે, એક છબરડાબાજ છોકરી

એની ભરતી નથી ઉતરતી, એ નૌકામાં નદિયું ભરતી
ક્યાં તરવાનું, ક્યાં ડૂબી ગઇ, એક છબરડાબાજ છોકરી

સહેજ અમસ્તી અડાઇ ગઇ એ, પરસેવાથી ન્હવાઇ ગઇ એ
આખ્ખો દિ દર્પણ લૂછે છે, એક છબરડાબાજ છોકરી

એ પુસ્તકમાં છુપાઈ ગઈ છે, ગઝલો થઇને છપાઈ ગઈ છે
ક્યાં ખોવાણી, ક્યાં ઢૂંઢે છે, એક છબરડાબાજ છોકરી..

~ રિષભ મહેતા

‘છબરડા’ શબ્દ વાંચ્યા પછી ગંભીર કેમ થવું ? અને એમાંય અહીં છબરડા વાળનાર છે છોકરી. એટલે મહામુશ્કેલી ! આમ તો ‘છાપાના છબરડા’ શબ્દ બહુ જાણીતો છે, જેમાં હોય ગડબડ અને ભૂલોના ભમરડા ! પણ અહીં વાત કંઈક જુદી છે. કવિ, સ્વરકાર અને ગાયક રિષભ મહેતાએ એક અલ્લડ, મસ્તીખોર, શરારતી છોકરીના છબરડા કવિતાની છાબમાં ફૂલોની જેમ ભર્યા છે, વાંચતાં જ મઘમઘ થઈ જવાય.

’છબરડાબાજ છોકરી’ જેવો યુનિક કાફિયા લઈને આવેલી આ ગઝલમાં છોકરી છુપાયેલી રહે છે ને એના તોફાન છલકાય છે.  એક એક શેરમાંથી ચિર સનાતન છમ્મલીલી વાત લહેરાય છે. પહેલી નજરે આ ગઝલ પ્રેમની લાગે પણ આ તો એ પહેલાંનાં તોફાનની છે. વરસાદ આવે પણ ખરો કે વાદળો ખેંચાઈ પણ જાય ! પવન ઉપડે અને ડાળ-પાંદડા લહેરાઈ ઊઠે, ઝૂમી ઊઠે એવી આ ઘટના છે. સરળ શબ્દો અને લયમાં રૂમઝૂમતી આ ગઝલ ગાવાનું મન થાય.