🔆નિખિલ જોશી ~ મધરાતે નીંદરને🔆

મધરાતે નીંદરને ગામ જુઓ કેવું તો ફાટી રે નીકળ્યું તોફાન
સપનાંનાં ઝુંડ સામે લડવાને જંગ મેં તો આંસુને સોપ્યું સુકાન

આંસુની જાત સખી એવી તે કેવી કે અડકો જરાક ત્યાં જ પાણી,
કોણ લાવ્યું આંખ્યુંના ઊંડા કૂવેથી એને પાંપણની પાળ લગી તાણી ?
અન્ધારે ડૂબ્યો રે ઓરતાનો સૂરજ ને છાતીમાં વસતું વેરાન

સપનાંનાં ઝુંડનુ તો એવું ઝનૂન જાણે છાતીમાં ધસમસતું ધણ
ઘરના અરીસાઓ શોધે છે સામટા ખોવાયું જે એક જણ
રૂંવાડે બટકેલી બેઠી છે ઇચ્છાઓ, ઉમ્બરનું જાળવવા માન

~ નિખિલ જોશી

કવિનું નામ વાંચ્યું ન હોય તો આ કોઈ સ્ત્રીનો વલોપાત લાગે! માત્ર ‘સખી’ શબ્દ જ નહીં, સમગ્ર રચનાની શબ્દાવલિ, ભાવોર્મિ, પ્રતીકો, કલ્પનો એને સ્ત્રીનાં ભાવ-ભાષા સૂચવે છે.  

વાંઝિયા સ્મરણો, બટકેલી ઇચ્છાઓ, સપનાનાં કોરી નાખતા ઝૂંડ કે ઓરતાના સૂરજનું ડૂબવું ભાવકને વ્યાકુળ કરી મૂકે એવું છે. ગીતમાં છે પીડાની ધારદાર અભિવ્યક્તિ.   

🥀દિનવિશેષ : આશા પુરોહિત, પરબતકુમાર નાયી ‘દર્દ’🥀 

શિક્ષણ કોને?