🔆ગંગાસતી ~ મેરુ રે ડગે🔆

મેરુ રે ડગે ને જેનાં મન નો ડગે
મરને ભાંગી રે પડે ભરમાંડ રે
વિપદ પડે પણ વણસે નહીં
ઈ તો હરિજનનાં પરમાણ રે….

ભાઇ રે ! હરખ શોકની ના’વે જેને હેડકી રે
શીશ તો કર્યા કુરબાન રે
સતગુરુ વચનમાં શૂરા થઇ ચાલે
જેણે મેલ્યાં અંતરનાં માન રે…

ભાઈ રે ! નિત્ય રે’વું સતસંગમાં ને
જેને આઠે પો’ર આનંદ રે
સંકલપ વિકલપ એકે નહીં ઉરમાં
જેણે તોડી નાખ્યો માયા કેરો ફંદ રે !…

ભાઈ રે ! ભગતી કરો તો એવી રીતે કરજો પાનબાઇ
રાખજો વચનોમાં વિશવાસ રે
ગંગાસતી એમ બોલિયાં
તમે થાજો સતગુરુજીનાં દાસ રે……..

~ ગંગાસતી     

દિવ્ય ભાસ્કર @ કાવ્યસેતુ 171 @ 3 ફેબ્રુઆરી 2015 * લતા હિરાણી

મીરાંબાઈ કૃષ્ણપ્રીતમાં સમર્પણનું ઉત્કૃષ્ટ ઉદાહરણ બની તો અહીં પરમાનંદની જ્યોત પ્રગટાવી છે ગંગાસતીએ. મનની અડગતામાં વિશ્વાસ રાખતી આ સતી સ્ત્રીએ પહાડની ઊંચાઈથી શરૂઆત કરી છે. ‘મેરુ રે ડગે પણ જેનાં મન ના ડગે રે…’ દાખલો નાનોસૂનો નથી આપ્યો… ભલે ને ભાંગી પડે બ્રહ્માંડ રે… આ ધરા ધ્રુજી ઊઠે કે પર્વત પાતાળે પહોંચે, અરે, આ આખું બ્રહ્માણ્ડ ભાંગી પડે તોય જેનાં મન અડગ છે, જેનો વિશ્વાસ અડગ છે એ ખરો હરિનો જન છે. ઈશ્વર પર એની શ્રદ્ધા એટલી અતૂટ છે કે વિપદા પહાડ તૂટી પડે તોય એનું રૂવાડુંય ન ફરકે !

જેની પ્રભુમાં પ્રીતિ છે એને માટે હરખ-શોક સમાન છે. દુખ કે સુખની એનાં મન પર કોઈ અસર જ નથી થતી. એને માટે સદગુરુનું વચન જ બ્રહ્મવાક્ય છે. સ્વને ઓગાળી એ જીવે છે. સઘળું કુરબાન કરીને જીવે છે. નિત્ય સત્સંગ એ આવા હરિજનના જીવનનો, રોજિંદો ક્રમ છે. એ એના આનંદમા જ લીન છે. એ સિવાય બીજી કોઈ વાત જ ચિત્તમાં નથી એટલે ત્યાં કોઈ સંકલ્પ, વિકલ્પનેય સ્થાન નથી.. માયાના બંધન ઓગળી ગયા છે. ભક્તિ કરો તો એવી કરજો કે ગુરુચરણમાં જીવન વ્યતીત અને સમર્પિત હોય..

આપણાં પ્રચલિત ભજનો માનવીના જીવનમાં એવાં વણાઈ ગયાં છે કે એના શબ્દો વિષે કંઇ લખવાની જરૂર રહેતી નથી. મજૂરથી માંડીને મહાજન સુધી, ભજનો આપણાં જીવનનો ભાગ બની ગયાં છે. સામાન્ય જન માટે એમાં મીઠાં શબ્દોની રસલ્હાણ છે, શીખનો સમંદર છે ને સંગીતનું મધુરું ઝરણું છે. લોકજીવનમાં એ એટલી હદે વણાઈ ચૂક્યા છે કે ક્યાંક દૂરથી એ સ્વરો ગૂંજતા હોય તોય શબ્દો આપોઆપ મનમાં સરતા જાય. નરસિંહ, મીરા, કબીર, ગંગાસતી, પાનબાઈ જેવા આપણાં સંતોએ સીધો ઉપદેશ આપવાને બદલે આવાં પદો આપ્યાં જે અત્યંત સહજતાથી લોકજીવનમાં વણાઈ ગયાં. મૂળ વાત એ છે કે એમણે ક્યારેય ઉપદેશ આપવા કે લોકને સુધારવા કશું કર્યું જ નથી. એમણે જે કર્યું એ નિજાનંદે કર્યું, પોતાની કેડી કંડારવા કર્યું, ઈશ્વરને પામવા કર્યું એટલે એમાં આટલી ઊંડી અસર પેદા થઈ. લોકોએ તો બસ ઝીલ્યું. એ શબ્દો હૃદયથી નીકળ્યા હતા એટલે હૃદય સુધી વિસ્તર્યા અને અમર બની ગયાં.

મારી આ વાર્તા આપને વાંચવી ગમશે. આભાર.

થ્રી બેડરૂમ