લાશોને ચાલતી લહું શહેરો મહીં કદી,
કબરોમાં શમે એ જ ફક્ત કંઈ મરણ નથી !
આવીને કોઈ બેસતું વેરાનમાં એકલ,
હું જોઉં તેની સાથમાં વેરાન પણ નથી !
એવીય હશે વાત જે સમજાય ના કદી,
એવી અગમ્ય વાત છતાં એક પણ નથી.
ટીપુંય આભથી હવે પડશે નહીં ‘કરીમ’,
શબ્દોના સૂર્યમાં હવે એકે કિરણ નથી !
~ અબ્દુલકરીમ શેખ 15.6.1935
અંગ્રેજીના નિવૃત્ત પ્રોફેસર.એચ.કે.આર્ટસ કૉલેજ. ‘તમારી વસ્તુ’ કાવ્યસંગ્રહના કવિ, વાર્તાકાર. વિદ્યાર્થી પ્રિય અધ્યાપક. કોવિડનો ભોગ બન્યા.
***
શબ્દો છે બેશુમાર, ગઝલ એક પણ નથી,
વરસ્યો’તો ધોધમાર, ફસલ એક કણ નથી !
પેલું કબૂતરુંય હવે તો ન આવતું,
સાચે જ આ ચબૂતરે રોવાય ચણ નથી !
રણ તો હવે ગલી ગલી મહીં ઘૂસી ગયું,
ગોરજ ઊડે છતાંય અહીં કોઈ ધણ નથી !
~ અબ્દુલકરીમ શેખ 15.6.1935
@@
અદ્ભૂત
ખૂબ સરસ ગઝલો