🥀🥀
ઊડી ઊડી રે એક ચરકલડી ઊડી, એની પછવાડે ઊડ્યું આ આંગણું –
એનાં હરિયાળાં આ પગલાંની ભાત્યે તો આજ લગી રાખ્યું રળિયામણું
સીમમાંથી આવેલી કિરણોની પોટલીને
ખોલે હળવેથી મોંસૂઝણે
વ્હેલી સવાર કદી કલરવમાં ન્હાય :
કદી ઘરને ઘેર્યું’તું એનાં રૂસણે
દિવસો તો ઊગે ને ઝાંખા થૈ જાય : પડે ઝાંખું ના એક્કે સંભારણું
ઊડી ઊડી રે એક ચરકલડી ઊડી, એની પછવાડે ઊડ્યું આ આંગણું
પંખી કહેતાં જ હોય આંખ સામે દીકરી
ને હોય એક તુલસીનો ક્યારો
પાદરની ગોધૂલિવેળા છે દીકરી
કે વ્હેતિયાણ સરિતા-કિનારો
દીવો ઝાલીને અહીં માડીના વેશમાં સૂનું ઝૂરે છે હવે બારણું
ઊડી ઊડી રે એક ચરકલડી ઊડી, એની પછવાડે ઊડ્યું આ આંગણું
~ મનોહર ત્રિવેદી
દીકરીની વિદાય જાણે ચરકલડીના ઊડી ગયા પછીનું સૂનું આંગણું.
ગીતોમાં એક આગવી મુદ્રાથી પોતાની ઓળખ ઊભી કરનાર સમર્થ કવિ મનોહરજીને જન્મદિને સાદર વંદન. 🙏
તળપદા ગીતના મૌલિક સર્જક, ગઝલકાર મારા આદરણીય મનોહરભાઈને અઢળક શુભેચ્છાઓ અને વંદન
એકદમ હળવા ફૂલ જેવાં બન્ને ગીત અને સાથે તળપદી ભાષાનો વૈભવ… વાહ ખૂબ સરસ.