🥀🥀
સામે મંઝીલ હોય ત્યારે થાકવાનો શ્રાપ છે
ને ઉપરથી રાત આખી જાગવાનો શ્રાપ છે
એક તો અંતરમુખી ને ભેટમાં આંસુ મળ્યા
એમાં પાછું આંખે કાજળ આંજવાનો શ્રાપ છે
ફિલસૂફી એ જાણું છું ‘ભૂલો અને આગળ વધો‘
શું કરું આઘાત એક પંપાળવાનો શ્રાપ છે
વજ્રમાં રૂપાંતરિત થઈ જાય ના તો શું કરે?
જેમને ડૂમાં ભીતર ઓગાળવાનો શ્રાપ છે
ના ઉદાસીનું પૂછો કારણ કશું કહી નહિ શકું
લોહી ઝરતાં ઘા બધા સંતાડવાનો શ્રાપ છે
ખોખલા ખંડેર જેવું હોય જીવન એ છતાં
મલમલી ચાદર સદાયે ઓઢવાનો શ્રાપ છે
હા બધા જીરવાઈ ગ્યા પણ શ્રાપ આ ભારે પડ્યો
સાથ છૂટી ગ્યા પછી જે જીવવાનો શ્રાપ છે
~ પૂર્વી અપૂર્વ બ્રહ્મભટ્ટ
ત્રણેય ગઝલ સંવેદનશીલ અને અર્થસભર છે.
ખૂબ સરસ.
બધી રચનાઓ ગમી છે …પહેલી રચના અંગેની આપની ટકોર proffesional છે
રચનાઓ ભાવ /વિચારને સરસ અભિવક્ત કરે છે..
વાહ, વાહ, બધીજ ગઝલો ખૂબ જ સરસ, વેદનામાં ય ખુદ્દારી સાચવી છે.