🥀🥀
અહો રૂપ એનું! અહો એનો લટકો!
ને અફસોસ સામે હું પણ વટનો કટકો.
ઝલક એકલી ખુદ હતી જાનલેવા,
ઉપરથી આ લટ હાય! મરણતોલ ફટકો…
નિતરતાં એ રાખી ઘણાં જીવ લીધાં,
વધુ ક્રૂર થઈ, ના ભીનાં કેશ ઝટકો.
નયન, નેણ, નર્તન, વદન, વેણ, વર્તન;
અમારું જરા કંઈ વિચારો ને અટકો.
પ્રથમ યાદનું આખ્ખું જંગલ ઉગાડ્યું,
પછી સ્મિત સાથે કહ્યું, ‘આવો, ભટકો!’
~ ડૉ. મનોજ જોશી ‘મન’
ગઝલની અદા તોફાની. પ્રાસરચના મસ્તાની.
બંને ગઝલો સુંદર
બન્ને ગઝલ સંવેદનશીલ છે.
વાહ સરસ સરસ
અંત્યાનુપ્રાસનો યોગ્ય વિનિયોગ થઈ શટ્યો છે.
ખૂબ જ સરસ ગઝલો, સરસ કાફિયા નિભાવ્યા.
બંને ગઝલ સરસ
Dr Manoj bhai Joshi saheb saras
હળવાશથી કહેવાયેલી મજાની ગઝલો મન તરબતર કરે છે.
Vahhhhhhhh…..!!!!!