🔆સંજય પંડ્યા ~ પરોઢ થાતાં🔆

પરોઢ થાતાં, સૂર્યકિરણના પહેલાં સ્પર્શે,
નળિયાં સૌ સોનેરી લાગે,
આળસ મરડી, નળિયાંનું ત્યાં ઊભા થવું
ને કિરપોદાદો મંત્રગાનથી
ફળિયું આખું ગજવે.

તુલસીક્યારે, લજ્જાના શણગાર ધરીને
હેતલવહુનું, તાંબાના ચકચકતા લોટે,
જળની ધારે,
સૂર્યદેવનું સમરણ મીઠું લાગે.

ખભે ભેરવી ડાંગ,
રબારી જેહો જ્યારે સાદ પાડતો
ગામ વચેથી નીકળે ત્યારે
ગાયભેંસનું ધણ આખુંયે
પુચ્છ ઉલાળી હફરક કરતું નીકળે.

સીમહેવાયો રણમલકાકો,
સાફામાં સૂરજને બાંધી
ગાડું લઈને ખેતર જાવા નીકળે.
વખત-રેંટ-મૂઠ-નારનો સાંજે
છોડેલો એ દાવ લેવાને
છૈયાં સઘળાં ઊમટે…

ગમાણમાં બાંધી રાખેલી પાડી એની
કૌતુક નજરે દુનિયા આખી નીરખે…

~ સંજય પંડ્યા

ગામડાની સવારનું આબેહૂબ ચિત્રણ…… સવાર જેવી જ સ્ફૂર્તિ રેલાવી દે આ શબ્દચિત્ર !

જોકે ગામડું આજે હવે કેવું હશે એની કલ્પના જ કરવી રહી ! સમય બદલાયો છે, ગામડું પણ સમૂળગું બદલાયું છે…..

🙏આજનો દિનવિશેષ : हरेंद्रनाथ चटोपाध्याय, બડે ગુલામઅલીખાં🙏

🙏 નોંધ: કવિઓના જન્મદિવસોનો વિભાગ છે ‘વિશેષ’. અને ‘કાવ્યવિશ્વ’ પર આપ ગમે ત્યારે જોઈ શકો છો. like, પ્રતિભાવ પણ આપી શકો છો. આભાર. આપના નામથી ‘search’ આપો, હાજર.🙏

🙏કાવ્યવિશ્વ’માં કવિના નામથી, કાવ્યની પ્રથમ પંક્તિથી અને વિષયથી કાવ્ય કે લેખ શોધી શકાય છે જુઓ search, હાજર.🙏

🙏સૂચના પ્રમાણે ના મળે તો જાણ કરવા વિનંતી. 🙏