🥀ગુણવંત શાહ~ હું🥀 -

હું
સમી સાંજનો દરિયો
ધીમે ધીમે અરે !
સૂર્ય આ મારામાં
આથમિયો

હવે આ હવા લથડતી ચાલે
અને આ ઢળતી આંખ અકાળે
નભથી ઝરમર ઝરી રહી છે, પથભૂલી વાદળીઓ !

આંખોની સામે આ ઊડ્યું અંધારાનું વન
પળપળમાં પથરાયું કેવા જોજનના જોજન !
હું મારામાં ડૂબી રહ્યો છું
હું સૂરજ હું દરિયો

~ ગુણવંત શાહ (12.3.1937 )

ગુજરાતના જાણીતા અને લાડીલા ચિંતક શ્રી ગુણવંત શાહનું આ કાવ્યમાં ચિંતન. સમય સમયની વાત છે. અવસ્થાની વ્યવસ્થા અફર છે.

બીજી વાત. કવિતાથી અછૂતું કોઈ રહી શકતું નથી એ હકીકત છે. અનેક નામી વાર્તાકારોની શરૂઆત કવિતાથી જ હતી એ આ ક્ષણે યાદ આવે છે.

🙏🏻માફ કરશો મિત્રો, ‘કાવ્યવિશ્વ’માં કાવ્યસંગ્રહો લેવાના બંધ કર્યા છે. આભાર.🙏🏻

છબીલભાઈ ત્રિવેદી

12/03/2026 at 8:01 am

વાહ ગુણવંતભાઈ ની રચના લેખો, નિબંધો અને કાવ્ય બધા ખુબ સરસ અભિનંદન

'સાજ' મેવાડા

12/03/2026 at 1:42 pm

પાછલી અવસ્થાનો અણસાર કાવ્યમાં સરસ ઝીલાયો છે.

Saryu Parikh

12/03/2026 at 6:35 pm

ખુબ સરસ રચના. ગુણવંતભાઈ અને અવંતિકાબહેન સાથે અમારે ઘેર બે દિવસ સાથે પસાર કરવાનો આનંદ મળ્યો હતો. હ્યુસ્ટન સાહિત્ય સરિતામાં સરસ પ્રવચન ગોઠવાયું હતું.
સરયૂ પરીખ.