🔆विनोद कुमार शुक्ल * અનુ. લતા હિરાણી🔆 -

વિનોદકુમાર શુક્લ

जो मेरे घर कभी नहीं आएँगे
मैं उनसे मिलने
उनके पास चला जाऊँगा।

एक उफनती नदी कभी नहीं आएगी मेरे घर
नदी जैसे लोगों से मिलने
नदी किनारे जाऊँगा
कुछ तैरूँगा और डूब जाऊँगा

पहाड़, टीले, चट्टानें, तालाब
असंख्य पेड़ खेत
कभी नहीं आएँगे मेरे घर
खेत-खलिहानों जैसे लोगों से मिलने
गाँव-गाँव, जंगल-गलियाँ जाऊँगा।

जो लगातार काम में लगे हैं
मैं फ़ुरसत से नहीं
उनसे एक ज़रूरी काम की तरह
मिलता रहूँगा—

इसे मैं अकेली आख़िरी इच्छा की तरह
सबसे पहली इच्छा रखना चाहूँगा।

વિનોદકુમાર શુક્લ

જેઓ મારા ઘરે ક્યારેય નહીં આવે
હું એમને મળવા
એમની પાસે જઈશ.

ઉછળતી, વહેતી નદી ક્યારેય નહીં આવે મારે ઘરે
નદી જેવા લોકોને મળવા
હું નદીકિનારે જઈશ
થોડું તરીશ, થોડું ડૂબીશ.

પહાડ, ટેકરીઓ, શિલાઓ, સરોવર
અસંખ્ય વૃક્ષો કે ખેતર
ક્યારેય નહીં આવે મારી પાસે
ખેત-ખળાં જેવા લોકોને મળવા
હું ગામ-ગામ, જંગલ-ઝાડી જઈશ.

જેઓ સતત કામમાં રહે છે
હું નવરાશે નહીં
એક અગત્યના કામની જેમ
એમને મળતો રહીશ.

એને એકમાત્ર અંતિમ ઈચ્છાની જેમ
સૌથી પહેલી ઈચ્છા ગણીશ.

~ અનુવાદ : લતા હિરાણી

છબીલભાઈ ત્રિવેદી

26/12/2025 at 9:06 am

વાહ ખુબ સરસ રચના અનુવાદ પણ ઉત્તમ

'સાજ' મેવાડા
28/12/2025 at 9:25 am

એક જૂદા જ ભાવવિશ્વ તરફ સંકેત કરતી કવિતા.

Loading...

Saryu Parikh

26/12/2025 at 8:18 pm

जो मेरे घर.
जो लगातार काम में लगे हैं
मैं फ़ुरसत से नहीं
उनसे एक ज़रूरी काम की तरह
मिलता रहूँगा— या तो कोल करती रहूंगी.

Kavyavishva

29/12/2025 at 8:37 pm

પ્રતિભાવ આપનારા મિત્રોનો ખૂબ આભાર.
મુલાકાત લેનારા મિત્રોનો પણ એટલો જ આભાર.
~ લતા હિરાણી

🔆विनोद कुमार शुक्ल * અનુ. લતા હિરાણી🔆