🔆બી.કે.રાઠોડ ‘બાબુ’ ~ મારગ પતનનો🔆

મારગ પતનનો ચીંધવા આવ્યાં હતાં કે શું ?
રૂમાલ મારો ભીંજવા આવ્યાં હતાં  કે શું ?

મૂકી હતી તડકે સુકાવા કૈંક વર્ષથી,
ઇચ્છાની ઢગલી પીંજવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

અટકી ગયેલાં ગામને પાદર પહોંચતાં,
વડલાને વળગી હીંચવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

સુક્કા અધર ભીનાં કરી પાછા વળી ગયાં ?
કૂવો નયનનો સીંચવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

થોડુંઘણું રોકાઈને કાં નીકળી ગયાં ?
ખાલી હૃદયને ફીંદવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

મધરાતના જોયાં હતાં શસ્ત્રો સમેત મેં,
સસલું સપનનું પીંખવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

અંધાર ઓઢી નીકળેલાં આ તરફ તમે,
સુખ જિંદગીનું નીંદવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

~ બી. કે. રાઠોડ ‘બાબુ’

કૃતિમાં નાયકને પોતાના પ્રિય પાત્ર સામે ફરિયાદ છે. નાયિકાને બહુવચન ‘તમે’ સંબોધન કરીને કવિએ પ્રત્યેક શેરને કટાક્ષમાં પરોવ્યા છે.
બધા શેર સુંદર અને સમજી શકાય, એવા સરળ છે. આ શેરમાં,

અટકી ગયેલાં ગામને પાદર પહોંચતાં,
વડલાને વળગી હીંચવા આવ્યાં હતાં કે શું ?

અટકેલું ગામ એટલે કે નાયકનું જીવન અને સામે વડલાની ડાળે હીંચકવું – નો વિરોધાભાસ સર્જીને, નાયિકાની બેપરવાઇ દર્શાવતા, કવિએ પીડાને વળ ચડાવ્યો છે.