🔆પ્રવીણ દરજી ~ શ્રાવણ થાય છે કે🔆 -

શ્રાવણ
થાય છે કે
તારી સાક્ષીએ
આજે
આખાય અરણ્યને
છાતીસરસું ચાંપી
ગટક ગટક
પી જઈ
વરસોની તરસ છીપાવું
અને
બની રહું
નિતાંત
આરણ્યક!

~ પ્રવીણ દરજી (23.8.1944)

પ્રકૃતિનું સંતાન પ્રકૃતિને ઝંખે એમાં આશ્ચર્ય ન હોવું જોઈએ. અલબત્ત પરિસ્થિતી ઊંધી છે. પ્રકૃતિથી દૂર જવામાં કોઈને ક્ષોભ નથી, ઊલટું ગૌરવ છે. પ્રકૃતિ માનવીને એટલી જ કામની છે જેટલી એને જરૂર છે. વિજ્ઞાન અત્યંત ઉપયોગી પણ આપણાં મૂળ ભૂલી જવાય એટલું નહીં જ.

પ્રકૃતિના તત્ત્વો આ કવિની કવિતામાં છલકાય છે. કુદરતની આકંઠ તરસ અને ઝંખના કવિના અનેક કાવ્યોમાં રમતિયાળ રીતે વિહરે છે. આવું જ્યાં જોવા – અનુભવવા મળે ત્યારે જિંદગી જીવવા જેવી લાગે છે.

***

🙏🏻આપ ‘કાવ્યવિશ્વ’ના નિયમિત મુલાકાતી છો. આપ આ સાઇટ subscribe કરો એવી અપેક્ષા. જો અગાઉ આપે subscribe કર્યું હશે તો ‘કાવ્યવિશ્વ’ના આ નવા સ્વરૂપમાં આપ ફરી subscribe કરશોજી. ઉપર જ જમણી બાજુ subscribe લખ્યું છે ત્યાં ક્લિક કરતાં ઈમેલ લખવાનું ઓપ્શન મળશે. આભાર🙏🏻