🔆રાજુલ ભાનુશાળી ~ કેટલીક ક્ષણો KS🔆 -

કેટલીક
કડવી-અડવી ક્ષણો
રિકત આંખોમાંથી એવી તે ડોકાઈ
કે,
ગબડી પડી..!

એકે પડતાં પડતાં હોઠોનો આધાર લઈ લીધો
કેવી મ્હોંરી ઉઠી.!
કેટલીક અટકી, કેટલીક છટકી..

ત્યાં
સામેથી એક પતંગિયું આવતું દેખાયું..
બે-ચાર એની પાંખો પર બેસી ગઈ
ને,
જોતજોતામાં રંગબેરંગી થઈ ગઈ..!

બાકીની
અરવડતી સરકવા લાગી..
છેવટે
શૂન્યતાના પરપોટામાં કેદ થઈ ગઈ..!

હવે નીરખ્યા કરે છે
પારદર્શક દિવાલોની આરપાર
એકટક..!!

~ રાજુલ ભાનુશાળી

દિવ્ય ભાસ્કર @ કાવ્યસેતુ 192 @ 30 જૂન 2015 * લતા હિરાણી

ક્ષણોની વાત મને બહુ મજાની છે. થોડી રંગીન, થોડી સંગીન, થોડી ઉદાસીન, કમનીય, નમનીય કેટકેટલી આછી, ઘેરી, નાજુક, કઠોર ક્ષણોથી આ જીવન ભર્યું છે ! આ ક્ષણોને પલટી નથી શકાતી. નથી એને ભવિષ્ય માટે સાચવી શકાતી કે નથી એને ભૂતકાળમાંથી પાછી ખેંચી શકાતી. એ જ્યાં છે, જ્યારે છે ત્યારે છે. બસ વર્તમાન જ એનું સત્ય છે. એને માણી શકાય, ખાળી ન શકાય. ઇંડાનું કોચલું તોડીને પાંખ ફફડાવતું બચ્ચું બહાર નીકળ્યું તે નીકળ્યું.. પછી એ પાછું ન આવે… ક્ષણોનું પણ કંઈક એવું જ.. એ સરી તે સરી જ…

સર્યા કરતી આવી ક્ષણોની કેટલીક અનુભૂતિઓ, કવયિત્રીના શબ્દોમાં સરકે છે…. ક્ષણો અડવી છે, કડવી છે, કદાચ એને પરિણામે જ આંખો રિક્ત થઈ ચૂકી છે, ભાવવિહીન બની ચૂકી છે. યાદદાસ્તના પટારામાંથી એ ડોકાય છે પણ પોતાનું મૂળ અસ્તિત્વ એ ક્યાંથી જાળવી શકે ? ગાલ પર દદડી પડે છે, વહી ચાલે છે. હોઠ સુધી આવતાં એમાં તાજી ક્ષણો ભળે છે ને આકાર બદલાઈ જાય છે. થોડી સુગંધ, થોડી મુસકાન અને શ્વાસ મહોરવા માંડે છે.

ખજાનામાં સચવાયેલી સ્મૃતિઓ કેટલીક આંખોમાં, હોંઠો પર અટકે છે, કેટલીક છટકે છે.. પળોના પતંગિયાનો પ્રવાસ ચાલ્યા જ કરે છે. એની ઊડાઊડનો અંત ક્યાં છે ? ભલેને કદીક એ ઉદાસ હતી, આજ પતંગિયાની પાંખે બેસીને ઘડીભરમાં તો રંગીન બની ગઈ ! સંગનો રંગ તો ખરો જ ને વળી ! જે ન ભળી, અક્કડ રહી, અળગી રહી એ અરવડવા લાગી. રંગ ને સુગંધના સ્પર્શની કદર બધા નથી કરી શકતા. નહીંતર આ દુનિયા રંગીન અને સુંદર જ હોત, સૌને માટે !! સુંવાળું સળવળે નહીં, એને શૂન્ય થવું જ રહ્યું… પલટાય નહીં એને પરપોટે કેદ થવું જ રહ્યું… ને આખરે નીરખ્યા કરે છે, ચોરસ દિવાલોની આરપાર, એકટક..

અનુભવેલી ક્ષણો શબ્દોમાં કેવી વહી છે એનું સરસ વર્ણન. કાવ્યનું એવું છે કે એના સંકેતો ભાવકના મનમાં જુદા જુદા પ્રતિભાવો જન્માવે કેમ કે એની પાછળ એના પોતાના ભાવોનું આખું વિશ્વ રમતું હોય છે…

લો થોડીક ક્ષણિકાઓ મારા તરફથી…

ક્ષણમાં પ્રકટે સઘળા દીવા
ક્ષણમાં રણકે સ્વર
ક્ષણમાં ઊઘડે, ક્ષણમાં પ્રસરે
સુગંધ લઈ અક્ષર……
…………..
સ્પર્શ વિસ્તરે
પછી એમાં
બધી જ ક્ષણો
ડૂબે કે તરે…….

~ લતા હિરાણી