ફૂલની સાથે
ફૂલની સાથે બગાવત રાખે છે;
ખુશ્બુ પણ કેવી અદાવત રાખે છે!
પાણીમાં પણ ઘર બનાવી જાણતી;
આ હવા નોખી કરામત રાખે છે.
છોડીને સંસારનો વૈભવ બધો;
શબ્દ ગઝલોને તથાગત રાખે છે.
આંખ ખુલતાંવેંત ખરી પડતાં તરત;
એમનાં શમણાં નજાકત રાખે છે.
માનવીને યાદ મર્યાદા રહે;
હા, ખુદા તેથી કયામત રાખે છે.
જાળવીને હાથ ઓળખ પોતીકી;
આંગળા વચ્ચે તફાવત રાખે છે.
એ ભલે નારાજ હો ‘નાદાન’ પણ;
થોડી અંગતમાં ઇનાયત રાખે છે.
~ દિનેશ ડોંગરે ‘નાદાન’
‘થોડી વાર તો લાગે ને!’ જેવું સંવાદાત્મક શીર્ષક જેમના કાવ્યસંગ્રહનું છે, કવિના એ સંગ્રહમાંથી આ ગઝલ. બીજા, ચોથા અને છઠ્ઠા શેરમાં ઝીણું કામ થયું છે. કવિ કૈંક જુદી વાત લઈને આવ્યા છે. તો પાંચમા શેરમાં એક સનાતન સત્ય વ્યક્ત થયું છે.
આ સંગ્રહમાંથી ખૂબ ગમેલો એક શેર
આંખ શેરીમાં રડે કે આંખમાં શેરી રડે
કેટલા જનમોની પીડા ચોતરફ ઘેરી વળે!