🥀 🥀
કયાં કહું છું હું કદી કે ચાલ સાથે આવ તું,
ને છતાં દુર્ભાગ્ય મારું, સાથ આપે છે મને.
સાવ અંધારા દિવસ, આવી ચડે કયારેક તો,
એ અનુભવ પાછલા, અજવાશ આપે છે મને.
છે બધા પરિચિત છતાંયે, એકલી છું ભીડમાં,
રોજ એકલતા બધે, સંગાથ આપે છે મને.
એ જ મહેફિલ, એ જ લોકો, શેર મારા અવનવા,
ને છતાં યે કોણ જોને, દા‘દ આપે છે મને!
પાંખ તો અકબંધ છે, ફફડાવવાની વાર છે
આંબવાને કયાં નવું, આકાશ આપે છે મને.
જે સમય વીતી ગયો, એની જ આભારી “ઉરુ”
કે સ્મરણની એકલી વણઝાર આપે છે મને.
~ ઊર્વી પંચાલ ‘ઉરુ’
પીડાની અભિવ્યક્તિ વાસ્તવિકતાના સ્વીકાર સાથે.
Nice
Thanks 😊
સરસ છે
બન્ને રચનાઓ સરસ છે.
“હું પકડ મજબૂત રાખું તે છતાં,
રોજ રેતી જેમ છૂટે જિંદગી.” વિશેષ ગમી.
સરયૂ પરીખ.
આભાર આદરણીય સરયૂબેન 🙏