ગુલામ મોહમ્મદ શેખ ~ વરસે ફોરાં

વરસે ફોરાં

વરસે ફોરાં, આજ ફરી પાછાં વરસે ફોરાં,
આજ પ્રિયે ! પાછાં વરસે ફોરાં,
જેમ વિદાયની વેળ ઝમ્યાં’તાં
નેણ તારાં બે શામળાં ગોરાં !
આજ ફરી પાછાં વરસે ફોરાં.

કંઠને ભીડી બાથ તારા
હાથ વળગ્યા’તા, ભોળી !
ને પગ નીચેની ધૂળમાં કેવી
બેઠી હતી તું નેણવાં ઢોળી !
સૌરભભીની રેણ ને આપણા
ભીંજતાં’તાં બેય કાળજે-કોરાં !

ઢળું ઢળું તારી પાંપણો જેવી
આખરી ટીપું ખાળતાં ચૂકી,
નખરાળી ત્યાં એક સૂકી લટ
ઉપરથી જાણે ઝીલવા ઝૂકી !
મૌનનાં ગાણાં ગાઈ થાકેલા
હોઠ તારા જ્યાં ઊઘડ્યા કે
મેં હળવે કેવા પી લીધા’તા વેણ-કટોરા !
આજ ફરી પાછાં વરસે ફોરાં.

મનને મારે ખોરડે આજેય
ચૂવતી જાણે આંખડી તારી,
(ને) ધીમે ધીમે જાણે વચલી વેળની
ધૂળ ધોવાતી જાય અકારી;
આપણો મેળ એ નેણને નાતે
વેણ ઠાલાં શીદ વાપરી કે’વું – આવજો ઓરાં !

~ ગુલામ મોહમ્મદ શેખ

પ્રિયની ભીની ભીની યાદનું કેવું મજાનું ગીત. ‘વરસે ફોરાં’નો અનુભવ થયા વિના ન રહે….