🔆સંદીપ ભાટિયા ~ સખી..🔆

સખી.. અત્તરની શીશીમાં મોહ્યા
દૂરની સુગંધો પર માંડીને મીટ, અમે આંગણના મોગરાને ખોયા
સખી.. અત્તરની શીશીમાં મોહ્યા.

વાયરા પલાણ્યા ને વંટોળિયા બાંધ્યા પણ ઓળખ્યા ના પોતાના શ્વાસને,
એટલું ન સમજ્યા કે થાતું શું હોય છે ઝાકળ બંધાય ત્યારે ઘાસને,
મલક્યાનો હોઠવગો ભૂલી મલક, અમે નકશાના ગામ કાજે રોયા
સખી.. અત્તરની શીશીમાં મોહ્યા.

આપણે પણછ થકી છૂટેલા તીર નથી, જેને ના હોય પાછું વળવું,
કેડીથી અણજાણ્યા પાગલ પતંગિયાનું, સાવ છે સહજ ભૂલા પડવું,
ઝાઝા ન દૂર હવે રાખો સખી! કે અમે ધબકારા છાતીવછોયા…
સખી! અત્તરની શીશીમાં મોહ્યા.

~ સંદીપ ભાટિયા

આ ગીતની શબ્દાવલી એને ખૂબ નાજુક ને નમણું બનાવે છે. આખુંય ગીત વાંચતાં સખીને મનામણાં વરતાય છે.

પોતાની પ્રિયતમ વ્યક્તિને પણ આપણે ક્યારેક જાણ્યે-અજાણ્યે દૂભવી દેતા હોઈએ છીએ. ક્યારેક સંબંધને ન ભરપાઈ થાય એવું નુકસાન પણ પહોંચાડી દેતા હોઈએ છીએ. દૂરની સુગંધ દૂર જ રહેવાની અને આંગણનો મોગરો પોતાનો….. અંતે નાયક કહે છે, ‘ઝાઝા ન દૂર હવે રાખો સખી! કે અમે ધબકારા છાતીવછોયા…’ અને ભાવકની છાતીમાંય ધબકારા વધી જાય છે.  

પ્રતિકોમાં આલેખાયેલો ભાવ એટલો સબળ છે કે મનમાં એ પ્રશ્ન ઝબકયા કરે, સખીએ ફરી સુગંધ વહાવી હશે ને !  

અત્તરની શીશીની સુગંધ આવે અને મન એની પાછળ ભાગવા તત્પર થાય ત્યારે ધ્યાન રાખવાનું છે કે સખી કે સખા હૃદયથી દૂર ન થઈ જાય…..  

આ વાતમાં જીવનની ફિલોસોફી પણ જોઈ શકાય કે જે પાસે હોય એની કદર ન થાય. પોતાનું નાનું લાગે અને બીજાને મળેલું મોટું લાગે.

🥀દિનવિશેષ : અલ્પ ત્રિવેદી, જયંતી રથ🥀

ક્ષણિકાઓ