🔆પ્રજ્ઞા વશી ~ ભર વસંતે🔆 -

ભર વસંતે એટલી મ્હોરી ઊઠું
કે પછી ફરકે નહીં કો, પાનખર

વૃક્ષની ડાળે નિરાંતે ઝૂલતું,
ક્યાં ગયું એ માતબર લીલું નગર ?

કેદ કરવું મારે આખું વિશ્વ, પણ
દૃષ્ટિ આપી તેય પાછી માપસર

મન થયું બસ એટલે આવી પડી
ઘર નથી, તો કાફી છે મીઠી નજર

ચાર ભીંતોને તમે જ્યાં ઘર કહ્યું
ત્યાં અમે જીવી લીધું બસ ઘર વગર

મૌનના સંવાદ એવા બોલકા,
ખાલીપો મુજ થૈ ગયો બસ તરબતર

શબ્દ સાથે હર ક્ષણે જીવી મરી
આ હયાતી એટલે થૈ ગઈ અમર

~ પ્રજ્ઞા વશી

આશાવાદ સાથે શરૂ થયેલી ગઝલ બીજા શેરમાં ઉદાસી આપી જાય છે. ત્રીજો શેર ગમ્યો.

કેદ કરવું મારે આખું વિશ્વ, પણ
દૃષ્ટિ આપી તેય પાછી માપસર

સ્વાભાવિક છે કે અહીં ‘કેદ’ દુન્યવી ન જ હોય. વિશ્વને બાથમાં લેવાની કે સમજવાની તરસ કવિમાં હોય જ…. પણ…. મર્યાદા વિનાનું અહીં કોણ છે?
તો આ શેર પણ સરસ થયો છે,
મૌનના સંવાદ એવા બોલકા,
ખાલીપો મુજ થૈ ગયો બસ તરબતર.

🥀દિનવિશેષ : પ્રદ્યુમ્ન તન્ના, તુરાબ હમદમ, યોગેશ ભટ્ટ, केदारनाथसिन्ह🥀