🔆વર્ષા જાની ~ હું તો બસ🔆

*જીવું છું*

હું તો બસ જીવું છું,
વધેલા આયખાના પહેરણમાં
નાનામોટા બખિયા
સીવું છું.
હું તો બસ જીવું છું.

મને ક્યાં કશુંય આવડે છે?
છંદ લયના આટાપાટામાં
કક્કા બારખડીનાં ગપાટામાં,
થોડું થોડું ચૂવું છું..
હું તો બસ જીવું છું.

માનઅકરામનાં
ચકરાવામાં
મન ઊઠ્યાં કોઈના
વકરાવામાં..
અણધાર્યા થપાટાથી
બીવું છું…
હું તો બસ જીવું છું,

~ વર્ષા જાની

જીવન કેવું હોય?

આ વિશ્વમાં 99% માનવીઓનું જીવન એક સામાન્ય માનવીનું જીવન છે. જીવનમાં વિશેષ હોય એવા કદાચ એક ટકો માંડ કે એથીયે ઓછા. આમાં એનો સમાવેશ કરીએ જેમનાં જીવન સમાજ માટે પણ વિશેષ બની રહે છે, જેઓ ક્યાંક પહોંચે છે ધ્રુવતારકની જેમ.  બાકી આ એક ટકામાં ધનિકોનો આમાં સમાવેશ નથી. ક્યાંક ધનિકોનું જીવન સામાન્ય મનુષ્યો કરતાં પણ ઊતરતી કોટિનું હોય છે. એટલિસ્ટ અઢળક ધન હોવા છતાં સુખ-શાંતિ એમના નસીબમાં નથી હોતી જેટલી એક સામાન્ય માણસ ભોગવી શકે છે.  

આ અછાંદસ કાવ્યમાં કવયિત્રીએ એક સ્ત્રીના સામાન્ય જીવનનું સ્પર્શી જાય એવું ચિત્રણ કર્યું છે.

પોતે જીવે છે તો, કેવી રીતે? શા માટે જીવે છે? એનો વિચાર કરનારા પણ બહુ ઓછા લોકો હોય છે. બાકી તો બસ જીવી નાખે છે. જીવવા અંગે વિચારવાની એમની કોઈ સમજ નથી હોતી અને આમ જ એક દિવસ એનો અંત પણ આવી જાય છે. કોઈ વિચારે છે પણ એમને જવાબ જડતો નથી. સમાધાન એ હોઈ શકે કે જે છે એનો સ્વીકાર. સ્વીકારભાવ પણ ઘણી શાંતિ આપે છે. સંતો કહે છે, સ્વીકાર એટલે સુખ અને અસ્વીકાર એટલે દુખ.

આ સ્વીકારની કવિતા છે. ફાટેલા પહેરણમાં બખિયા ભરવા પડે તો ભરવા પડે, સીવવું પડે તો સીવવાનું પણ જીવી જવાનું. શબ્દોના આટાપાટામાં કે લય છંદની વાટાઘાટોમાં આવડે એમ રમી લઉં છું અને જીવી લઉં છું. માનઅકરામ મળે કે કોઈ રૂઠે, જે થવાનું હોય એ ભલે થાય પણ અચાનક સપાટો આવે તો ડરી જાઉં છું ને આમ જીવી જાઉં છું.  

અછાંદસ કવિતા છે તોય; ‘સીવું છું’, ‘ચૂવું છું’, ‘બીઉં છું’…… ‘’જીવું છું સાથે કેવાં સરસ મજાનાં લયમાં ગોઠવાઈ જાય છે!    

@@

🌸દિન વિશેષ: મનોજ્ઞા દેસાઈ🌸

🙏આપને ગઝલ, ગીત, અછાંદસ વગેરે કાવ્યસ્વરૂપો વિશે જાણવામાં રસ છે? જુઓ વિભાગ ‘સ્વરૂપ’. મોબાઇલના ઉપરના જમણે ખૂણે આવેલી આડી ત્રણ લાઇન ટચ કરો અને ખુલશે વિભાગો. 🙏 

🙏આપની પસંદના કવિ કોણ છે? ‘Search’માં એમનું નામ લખો! અને વાંચો એમની કવિતાઓ. એમાં આપ પોતે પણ હોઈ શકો.🙏

અંદરના અજવાળે