🔆ચંદ્રકાન્ત શેઠ ~ જળ માનીને🔆 -

જળ માનીને ડૂબકી દીધી, જળમાં લાગી ઝાળ;
ડુંગર માની ઊપડ્યા, આવી આડે ખીણ કરાળ! —

ક્યાં ચઢવાનું? ક્યાં ઊડવાનું?
એક જાળમાં બંધ;
લાખ પેટવો દીવા, અહીં તો
દરેક જ્યોતિ અંધ!
પગલી દેખી પગલું માંડ્યું, લપસ્યા અવળે ઢાળ!
ડાળે બેઠા માળો કરવા, અધવચ ફસડી ડાળ! —

ટીપે ટીપે કાંઠો તૂટે,
મોજે મોજે નાવ;
શઢના લીરે લીરે કેવા
ઝંઝાનિલના ઘાવ!
મોતીની જ્યાં માયા રૂઠી, રેત બની ગૈ રાળ;
જેમ વરસવા ઊંચે ઊઠ્યા, અંદર થયા વરાળ! —

~ ચંદ્રકાન્ત શેઠ (3.2.1938 – 2.8.1924)

આપને આ વાર્તા વાંચવી ગમશે. આભાર.