🔆લિપિ ઓઝા ~ હરખથી ડાળ પર🔆 -

હરખથી ડાળ પર થઈ પારણું ઝૂલ્યો દુપટ્ટો
પરંતુ બાળ પોઢયા બાદ ના પોઢયો દુપટ્ટો

હતો જો મુક્ત તો પણ કેમ ના ઉડ્યો દુપટ્ટો ?
નવાઈ છે, તમે સાંકળ વગર બાંધ્યો દુપટ્ટો !

મસોતું થઈને પણ છૂટી નથી એ ટેવ જૂની
કિનારી આંખની લુછવા થયો તરસ્યો દુપટ્ટો

બદામી, કાળી, ભૂરી, કથ્થઈ કે આસમાની
કઈ છે આંખ કે જેણે નથી ભેદયો દુપટ્ટો ?

અરીસો કોઈ કારણથી બહુ ભેદી હસ્યો’તો
રમતમાં બાળકીએ બે ઘડી વીંટયો દુપટ્ટો

કરી બાધા કે નવસોને નવાણું ચીર ઉગે ત્યાં
પીડીતાએ લીરા ભેગા કરી વાવ્યો દુપટ્ટો

હવે તો પ્રાણ સાથે દેહથી છૂટે તો છૂટે
બળેલી છાતીને એ રીતથી વળગ્યો દુપટ્ટો

મલાજો રાખવા માટે વડીલોની નજરનો
વિચારી જો કદી કે કેમ પહેરાવ્યો દુપટ્ટો ?

કોઈ આવીને ખોલી કાઢશે પંખાથી હમણાં
લદાયેલા વજનથી આમ તો છૂટ્યો દુપટ્ટો.

~ લિપિ ઓઝા

એક જુદો જ વિષય પરંતુ પીડા અને સમસ્ત સમાજ માટે શરમથી ભરી ભરી ગઝલ.

આ છે દુપટ્ટા સાથે અદૃશ્ય વણાયેલી સ્ત્રીની કથા. એના રચયિતાએ પ્રેમથી એમાં રંગો ભર્યા હશે પણ દુપટ્ટાની સાથે જોડાયેલું જીવન ક્યારે બેરંગ બની જાય એની કોને જાણ છે?

શ્રમિકો માટે બાળકને સાચવવાનું સ્થળ, કોઈ વૃક્ષની ડાળ. એ બાળને ખુલ્લાં આકાશ નીચે ઝૂલવાનો ઉત્સવ. જોકે એ જાણતું નથી કે એણે આકાશેથી સીધું ખરબચડી ધરતી પર ઉતરવાનું છે. અહીં પીડાનો ઈશારો તો ખરો જ.

આંખોમાં આશા ભરીને હોંશથી ખરીદાયેલો દુપટ્ટો આશાને ખંખેરી આંસુને જ આધાર આપશે !!

વડીલોની આમન્યા જાળવવા લેવાયેલા દુપટ્ટાની લાજ લૂંટાશે ક્યારેક કોઈક ઘરના વડીલ દ્વારા જ !!

દુખ ખમીને બળેલી સ્ત્રીના દેહનો સાથ ક્યાં છોડે છે દુપટ્ટો ?

કે પછી પંખે લટકેલા દેહને સાચવીને શરમથી ભોંયભેગો થતો દુપટ્ટો, હવે આવો જન્મ ઈશ્વર કદી ન આપે એમ છુટકારો મેળવે છે!

એક એક શેર ચીરી નાખતી વેદના લઈને આવ્યા છે.

લિપિ ઓઝાની સહજ બાની અને શેરીયત ધરાવતી ગઝલોમાંની આ એક ગઝલ.