ભેખડોને તોડતી આગળ વધે ને એ નદી!
ને એક અમથી કાંકરીથી થરથરે ને એ નદી!
સંસ્કૃતિને બાવડું ઝાલી અને બેઠી કરી
ને પ્રદુષણના પ્રહારે તરફડે ને એ નદી!
વિસ્તરે તો શિવની આખી જટા ઓછી પડે
ને અંજલિમાં અલ્પ થઈને જે શમે ને એ નદી!
સ્વર્ગથી હડધૂત થઈને શ્રાપ પામી તે છતાં
પૃથ્વી પર સંજીવની થઈ અવતરે ને એ નદી!
વીફરે તો ગામમાં ગામો ઉદરમાં ઓરતી
ને રીઝે તો રક્ત થઈ નસમાં વહે ને એ નદી!
એ વિરહના અવસરે પણ સાથ દેવાની સદા
ગોપીઓના કાજળે કાળી પડે ને એ નદી!
ક્યાંથી નીકળી, ક્યાં જઈ, કોને મળેનું કામ શું
કોઈને પણ પાદરેથી નીકળે ને એ નદી!
એ પિયરમાં વીરડી મીઠી બની રે’ છે ‘અમીર’
છેવટે ખારાશને જઈને વરે ને એ નદી!
~ દેવદાસ શાહ ‘અમીર’ (15.11.1937 – 24.7.2019)