રસ્તો હતો
નીંદમાં એક સોનેરી રસ્તો હતો
મારા બિસ્તરમાં સપનાનો ઢગલો હતો.
ત્યારે મનમાં હતાં આસમાની કિરણ
હું તો તમને જ દરિયો સમજતો હતો.
ખોટી વાતોમાં અમુલ બેઠાં હતાં
સામે વરસાદ ધીમો વરસતો હતો.
પત્ર આખો શિખામણથી ભરપુર હતો
છેલ્લે મહોબતનો કમનીય ફકરો હતો.
એ તો રંગીન શરબતની દુનિયા હતી
સાવ કારણ વગર હું તરસતો હતો.
~ સુરેશચંદ્ર પંડિત (6.6.1950 – 16.10.2023)
અલવિદા કવિ સુરેશચંદ્ર પંડિત !
કાવ્યસંગ્રહો : 1. ગુલબંકી : 1982 2. પ્રણયમંત્ર: 1998
3. કામિલ : 2010
