નીકળ્યો
માછલી સાથે જ દરિયો નીકળ્યો,
લ્યો ઋણાનુબંધ પાછો નીકળ્યો.
હું જ મારા ભારથી થાકી ગયો,
હું હતો એ ‘હું’ જ ખોટો નીકળ્યો.
ચાંદની સમજી અમે મુઠ્ઠી ભરી,
મૂઠ ખોલી ત્યાં જ તડકો નીકળ્યો.
સાંજ પડતાંયે ફર્યું ના એટલે,
શોધવા પંખીને માળો નીકળ્યો.
આશરો કેવળ નદીને જે હતો,
એક સાગર એય ખારો નીકળ્યો.
આગિયાઓ ઊજળા છે કે પછી –
`વેશ બદલી સૂર્ય ઊડતો નીકળ્યો ?
થોભવાનો થાક વસમો હોય છે,
માર્ગ સમજ્યો એ ઉતારો નીકળ્યો.
~ ધૂની માંડલિયા
બન્ને સર્જકની ગઝલ સંવેદનશીલ છે.
વાહ.. અદ્ભુત હેમેન શાહ.. અને ધૂની સાહેબ…
હતી, ગઈ. ભૂત અને વર્તમાનને સાંકળતા રદીફને અદ્ભૂત રીતે દરેક શેરમાં નિભાવ્યો. વાહ કવિ, સો સો સલામ તમને.
વાહ વાહ વાહ
બંને ગઝલો ખૂબ જ સુંદર છે, વાહ!
પહેલી ગઝલમાં ‘નીકળ્યો ને બીજી ગઝલ માં ‘ગઈ” નું પુનરાવર્તન સાર્થક બન્યું છે. ધન્યવાદ.
ધૂની સાહેબ અને હેમેન ભાઈની આહાહા ગઝલ વાંચીને મોજ આવી ગઈ.