🔆આર.એસ.દૂધરેજિયા~હું રોજ🔆 -

હું રોજ તારા પ્રેમપત્રો
સળગાવવા માટે
બાકસ ખોલું છું,
પણ
દરેક વખતે તેમાંથી
પતંગિયું નીકળે છે
અને હું
પત્રો સળગાવવાનું માંડી વાળું છું.

~ આર.એસ.દૂધરેજિયા

પતંગિયા જેવું નમણું કાવ્ય.

નાનકડું અછાંદસ કેવી મધુર અને વ્યાપક અસર છોડી જાય છે! આને પ્રેમની કમાલ કહી શકાય!!

પ્રેમસંબંધ કદાચ પૂર્ણાહુતિ પામી ગયો છે નહીંતર પ્રેમપત્રો સળગાવવાની વાત ક્યાંથી આવે? આ પૂર્ણાહુતિ પણ સુખદ નથી. પ્રેમિકાનું મૃત્યુ થયું હોય કે એને બીજે પરણી જવું પડ્યું હોય કે પછી નાયક એને પરણી ન શક્યો હોય! જે પણ પરિસ્થિતી હોય, યાદ મમળાવવી ગમે એવી નથી જ…. અને એટલે જ કદાચ પત્રો સળગાવવાની નોબત આવી છે.

એમ તો પત્રો જોખમરૂપ બને તો પણ સળગાવી દેવા પડે. એવી સ્થિતિ અહીં લાગતી નથી કેમ કે એમાં ‘માંડી વાળવા’નો વિકલ્પ ન બચે.

દુખદ ઘટનાની યાદ પણ સુખદ બની રહે એવું પ્રેમમાં જ બને. પત્રના શબ્દો એ સમયની સુગંધ લઈને આવે છે. ફરીને એમાં રમમાણ કરી દે છે. પીડા દેતો સંબંધ પણ શબ્દોમાં મેઘધનુષ પ્રગટાવ્યા વગર રહી શકતો નથી.

અને કવિ કહી બેસે છે, ‘દરેક વખતે તેમાંથી પતંગિયું નીકળે છે.’

અહીં પ્રતીક કેટલું સુંદર, કલ્પન કેવું મજાનું!